De cantar sus la melodia de Vincent (Starry StarryNight) de Don Mc Lean

O nuèit estelada
Pintrada de blau e gris
Gaita fòra un jorn d'estiu
Amb d'uèlhs que sabon çò que mon arma a d'escur.

Las ombras sul puèg
Dessenhan d'arbres e de flors
Càmbian un ivèrn rigorós
En colors que pren la lutz sus la nèu

Pòdi sentir ara, çò que tant me voliás tant dire,
E quant as patit per gardar lo cap
Tant los voliás liberar
Podián pas ausir, ba sabián pas far
Ara, ausiràn tanplan.


O Nuèit estelada
Flors que brilhan mai que fuòc
Nivolada e violeta nèbla
Rebat de tos uèlhs en tinta de China

Nuança que càmbia
Lo camp de blat al matin es d'ambra
La dolor marcada sus las caras
S'escafa jos ta tendra man Vincent.


Pòdi sentir ara, çò que tant me voliás tant dire,
E quant as patit per gardar lo cap
Tant los voliás liberar
Podián pas ausir, ba sabián pas far
Ara, ausiràn tanplan.


Te podián pas aimar
Pr'aquò sabiás aimar
E quand aguères pus d'espèr
Pus d'estelas, pus de cuèr
te'n anguères morir coma fan los amants,
Mas t'auriái volgut dire, Vincent
'quel mond foguèt pas fait per un meravilhós coma tu.


O nuèit estelada.
Retrait penjat dins l'entrada voida
Simpla cara, paret anonima
Los uèlhs gaitan lo mond sens oblidar
l

Los estrangièrs qu'encontrères
Vestits de pelhas petaçadas
Espina d'aur, ròsa sanglaçada,
De roge embruta la perfècta nèu

Cresi saber ara, çò que tant me voliás tant dire,
E quant as patit per gardar lo cap
Tant los voliás liberar
Podián pas ausir, e t'escotan pas
Jamai t'entendràn pas...