De cantar sus la melodia de "Desafinado" (Jao Gilberto)

L'amor aquò's coma una cançon sens fin
O una simfonia de poètas an dich
Simfonia que mena la lutz de la luna amont
Nòstra cant pr'aquò
li manca un pauc de son

Un còp èra ta votz me menava al cèl
Ausissi pas mai cantar lo mendre aucèl
Sus nòstra frequéncia i pas que de gralhons
Lo gaug fa pas dançar mas amors

Vira ton còr cap a ieu coma èra abans
Tornem trobar l'armonia cantem l'imne dels amants
Acordem nòstres sons encara e per totjorn
S'ausís pas de falsa nòta quand dos còrs enfin cantan units
Es alara que la luna ausís lo son del paradís !